|
خداي من! چه به دور از کينه،
عشق و بزرگي ات را به من نشان دادي.
چه پر عطوفت، دست مهر بر سر آرزوي به تاراج رفته ام
کشيدي.
چه پر شور، اميد را در تاريکي فردايم دميدي.
خداي من! من شرم دارم...شرم.
تو تا اين اندازه به خيالم نزديک بودي من کور کورانه تو را
فرياد مي کردم؟!...
تو در من حل بودي و من تو را در دورها مي جوييدم؟!...
تو من بودي و من فارغ از حضورت، تن به سکوت داده
بودم؟!...
چه سرشار از هويت بودم و بي هويت مي نمودم...
چه از تو بودم و خود را جدا از تو مي پنداشتم.
من بودم اما گويي نبودن را باور کرده بودم.
و تو...
بودي و من بودنت را از ياد برده بودم...
شرم دارم... شرم.
از تو، حضورت، عشقت، سکوتت، صبرت، خدايي ات،...
شرم دارم... شرم.
من چه گويم که در واژه بگنجد؟ که هيچ واژه اي من را ياري
نمي کند.
خدايي ات را به نگاهم باوراندي، ...خداي من!
تنها همين.
اینکه کسایی که دلی پاک دارن می تونن باطن آدما رو ببینن. از اون موقع تا حالا دارم به این فکر می کنم
که واقعا باطن من چه شکلیه؟ من شکل چه حیوونی هستم؟ شاید باورتون نشه ولی از خودم بدم اومد
از اینکه خودم نمی دونم کی هستم.
معمولا وقتی ما کار زشتی می کنیم به هر نحوی سعی می کنیم اونو قایم کنیم و بپوشونیم
غافل از اینکه اونیکه روی گناه ما پرده پوشی می کنه خداست،خداست که نمی خواد ما جلوی بقیه خجالت زده بشیم
ولی تا حالا شده از گناه کردن در حضور خدا بترسیم؟
واقعیتش اینه که این روزا ما فقط تا کارمون جایی گیر می کنه سراغ خدا میریم و یاد توبه کردن میوفتیم
چقدر این آدمیزاد بی وفاست!
آنگاه که تنها شدی و در جست جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی ، بر من توکل نما .(نمل/79)
انگاه که نا امیدی بر جانت پنجه افکند و رها نمی شوی ، به من امیدوار باش. (زمر/53)
انگاه که سرمست زندگی دنیا و مغرور به آن شدی ،به یاد قیامت باش. (فاطر/5)
انگاه که دوست داری به آرزویت برسی ، به درگاهم دعا کن تا اجابت نمایم.(غافر/60)
انگاه که در پی تعالی و کمال هستی ، نیتت را پاک و الهی کن . (فاطر/29-30)
انگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد، به یاد من باش که من همواره به تو هستم.
(بقره/152)
انگاه که دوست داری با من هم سخن شوی ، نماز را به یاد من بخوان. ( طه/14)
آنگاه که روحت تشنه نیایش و راز و نیاز است ، آهسته من را بخوان. (اعراف/55)
آنگاه که شیطان همواره در پی وسوسه توست ، به من پناه ببر.(مومن/97)
آنگاه که لغزش ها روحت را آزرده ساخت ، در توبه به روی تو باز است . (قصص/67)
|
