|
روز های بارانی
|
| |
روزها روزهاي بارونه. روزهايي كه به اسم بارون سند خورده. روزهايي كه گويا همگي بدهكار بارونيم. داره بارون مياد. از اون بارون ريزها كه اگه تا آخر دنيا هم بري خيس نميشي. از اون بارونهاي عاشقونه كه مختص همين روزهاست. بارونهاي ريز و عاشقونهي دَم غروب. نميدونم چه سحري داره اين بارون پاييزي. اين نخهاي نامرئي. تو نيستي. توي اين هواي باروني دلم براي يكي تنگ شده. نميدونم اون كيه. نميدونم اون كجاست. ولي مطمئن هستم دلم هوس تو رو كرده. تويي كه نديدمت. تويي كه نميشناسمت. تويي كه هيچ وقت نبودي. تويي كه نبودي، نبودي، نبودي. شايد هم بودي و سالهاست كه با من هستي. شايد تو هموني هستي كه بارها تموم كوچه پسكوچههاي اين شهر خاكستري رو با تو قدم زدم. يادت هست؟! ميگم تو، چون واسهي من تو هستي. اين هواي باروني، براي اين شهر خاكستري، غنيمتي است كه بايد دو دستي بهش بچسبيم. هم به بارون و هم به اين روزهاي بيخاطره و هم ... به اين شهر خاكستري. شهر خاكستري، شهر خاكستري. بارون و روزهاي بيخاطره و باخاطره رو ميشه با خودمون كول كنيم و ببريم اون سر دنيا ولي اين شهر خاكستري ... امان، امان، امان. امان از تو و امان از اين سايههاي بلند خاطره و امان از اين شهر خاكستري و امان از تموم روزهاي باروني. دلم هواي تو رو كرده. توي اين دود. توي اين كوچههاي آشتيكنون. زير اين شُرشُر ناودون. توي اين هياهوي تموم نشدني دلم هوس شببوهاي كوچه باغهاي شهر خاكستري رو كرده. دلم براي كسي تنگه. دلم، . . دلم تنگه. دلم براي تويي تنگه كه نيستي. دلم تنگ غروب يه روز بارونييه. دلم تنگ بارونه، بارون، بارون، بارون
|
|
|
[+]
نوشته شده توسط (داش اکل ) در 12:29 |
| |